Hoe maak ik het?

Hoe ontstaan mijn werken? Misschien wel net als op andere gebieden: het idee voor elke microminiatuur krijgt vorm vanuit de brede belangstelling van de kunstenaar. Tijdens mijn werk gebruik ik een microscoop, maar ik zeg in alle ernst dat die op zichzelf geen enkel creatief of technisch probleem oplost. Een verrekijker garandeert immers ook niet dat de bergtop die je ermee bekijkt daadwerkelijk wordt beklommen.

Om technische problemen op te lossen, moet je in de praktijk de eigenschappen van de gebruikte materialen heel goed kennen. Alleen wanneer je hun chemische, fysische en mechanische eigenschappen grondig begrijpt, kun je om het even wat creëren: bijna met de materialen spelen en zowel hun gunstige als hun ongunstige eigenschappen benutten.

Het maken van een microminiatuur vergt de grootst mogelijke lichamelijke en geestelijke concentratie. Ik geloof dat doelgerichtheid die tot het uiterste wordt doorgevoerd het denken verruimt en dat de oplossing voor de moeilijkste opgave op elk moment kan ontstaan. Veel technische oplossingen heb ik niet alleen in mijn werkplaats bedacht, maar ook in de trolleybus, in de metro of terwijl ik mijn stropdas knoopte.

Alle handelingen voer ik met de hand uit. De beweging van microscopische snijgereedschappen wordt beïnvloed door mijn ademhaling en hartslag. Daarom stem ik bijzonder fijne en nauwkeurige bewerkingen af op een bepaald innerlijk ritme.